tokrirkri

tokrirkri

Η φωνή των αμνών 7

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ 7      Του Δημήτρη Ποθουλάκη

 

Ο ΝΙΚΟΛΗΣ ΑΠΟΘΑΝΕ

 

 

Απόθανε ο Νικολής που ‘ταν γνωστός στην πιάτσα,

απ’ τα χονδρά προγούλια του, και τα  παχιά στομάχια,

για  τα πολλά αστεία του και τα σκαστά τα γέλια,

που γέλαγαν κι οι κοπελιές και τα μικρά κοπέλια.

Tα πλούσια τραπέζια του και για το ασικλίκι,

που έτρωγε στην καθισιά, ολόκληρο κατσίκι!

 

Για την περιουσία του που έφτιαξε με κόλπο,

ρισκάροντας κεφάλαια, με «τσιμπημένο» τόκο!

Για τη μεγάλη συμβολή εις την οικονομία,

που «μάσαγε» μίζα χοντρή,  απ’ την  παρανομία!

 

Όλοι οι κύκλοι οι καλοί, σε  αυτή την πολιτεία,

τον τύπο ξεπορτίσανε με ανέκδοτα κι αστεία.

Είπανε τι δεν είπανε για τον σπουδαίο άντρα,

που οικονόμες  έβαζε πάντοτε εις την πάντα.

Καθώς ήτανε  πονηρός και επιτυχημένος,

και δη σαν κομματόσκυλο στα  κόλπα μυημένος.

Σε όλα είχε άποψη κι ήταν σε όλα μέσα,

όμως στο βάθος φίλοι μου, κανείς δεν του ‘χε μπέσα.

‘Ητανε  καθώς  έλεγε, συνέχεια μπλεγμένος,

μέσα δε στα πολιτικά, γερά ανακατωμένος

 

Κόσμος τον κατευόδωσε με ιεροτελεστία,

στο μακρινό  ταξίδι του σε αιώνια αργία.

Όλοι τον συμπονούσανε με αεράτα λόγια ,

μέσα σ’ αυτούς μούτρα πολλά, μα και γνωστά λαμόγια.

Για τον νεκρό μιλήσανε επώνυμοι  του τόπου

και του έπλεξαν εγκώμια, επιφανούς ανθρώπου.

Έβγαλαν δε επικήδειους, οι  ευγενείς  με τρόπους,

του απέδωσαν δε εύσημα, περίσσια  χωρίς κόπους.

 

Και ειδικά ο φίλος του και κολλητός του ο  Αρίστος,

μίλησε με συγκίνηση κι έκλαψαν όλοι … ατύπως.

«Πολλά λυπάμαι Νικολή σήμερα που σε χάνω

και σκέπτομαι ο ατυχής, πως τώρα τι θα κάνω.

Σε όλες τις κρίσιμες καμπές της σταδιοδρομίας,

μαζί συνεργαστήκαμε,  με πνεύμα    αλληλουχίας».

 

Μαζί αγώνα δώσαμε, μες  του λαού την πόρτα,

που  της μικροπολιτικής  μας έδειξε τη ρότα.

Μίλησε και για τα παλιά, τα παιδικά τους χρόνια,

που κυνηγούσαν γκόμενες, σε πλούσια σαλόνια.

Του ‘πε για την πολιτική που ‘ταν συντεταγμένοι,

με το μεγάλο αρχηγό,  σύμβολο που θα μένει.

Για τη συνεργασία τους μίλησε εις τα ίσια,

πως στο κυνήγι του σταυρού  τα δώσανε περίσσια.

Βέβαια ο δόλιος κι  ατυχής, που ‘χει αποδημήσει,

είχε αβαρία  ο άνθρωπος, να ‘χει παραστρατήσει,

καθώς τον ‘κάναν τσακωτό, με μίζες από όπλα,

λαθραία  και  ναρκωτικά, με πονηριά και κόλπα.

 

Μες τα πολλά που είπανε επώνυμοι  του τόπου,

δεν παραλείψανε να μπουν  στα χούγια του ανθρώπου.

Στο τέλος πολλές συμβουλές, στο φίλο  εκδημούντα,

έδωσε ο Αρίστος κι εντολές,  για όποιο … ανακολουθούντα.

Στο διάολο απού θα πας, γιατί εκειά θα πάμε

και όχι στον παράδεισο, άλλοι που  συζητάνε.

Να πας να βρεις το Γιακουμή που θα ‘χει καλή θέση,

να μου εξοφλήσει το χονδρό που μου ‘χει ρίξει φέσι.

Κι ακόμα και  το σύντεκνο να πας να βρεις το Στέλιο,

τους τόκους απ’ τα δάνεια να μου ξοφλήσει θέλω!

 

Δώσε φιλιά στους εδικούς και σε όλους μας τους  φίλους,

μα και εγκάρδιες ευχές,  σε  ζωοκλέφτες σπίλους.

Να μου φιλήσεις σταυρωτά, την ακριβή μου θεία,

που θα  ‘χει θέση ανώτερη, ως  ήταν στη μαφία!.

Να μην ξεχάσεις το αυτό,  σε όλους τους συγγενείς μας,

που στο κουρμπέτι  στήριξαν, την άξια  ανέλιξη  μας.

Μη μείνει με παράπονο ο θείος μας Βαγγέλης,

που ήταν «επιδέξιος», παρ’ ότι κουλοχέρης !

Αν κάπου βρεις προβλήματα φίλε μου μην κωλώσεις,

καθώς το διάβολο μπορείς άνετα  να λαδώσεις!

Μυθοπλαστική σάτιρα                                                                                            

(Πρόσωπα και γεγονότα είναι φανταστικά)

 

 

 

Σχετικά Άρθρα

Στα γράμματα, Καθηγητές του Πανεπιστημίου! Μα είναι πια οι εκφραστές, ΤΡΟΪΚΑΣ – ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ! Τάχα να μην πτωχεύσουμε, παλεύουν μεσ’ στην κρίση!

Δείτε περισσότερα

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΤΑΚΤΟΥΣ ΕΚΔΟΤΕΣ Έχει γυρίσματα η ζωή, παράδοξα η πλάση και άκρη δεν μπορείς να βρεις ο κόσμος να χαλάσει! Ο τύπος όπως ξέρουμε είναι μια εξουσία, που πάντα κάποιο μήνυμα περνά με παρρησία!

Δείτε περισσότερα