tokrirkri

tokrirkri

ΜΑΧΗ ΚΡΗΤΗΣ

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΜΑΧΩΝ

Έμμετρη εξιστόρησηΤου Δημήτρη Ποθουλάκη

Μάη που δένουν τα δεντριά κι έχει η φύση ανθίσει,
ο Χίτλερ κίνησε στρατό την Κρήτη να πατήσει!
Το καύχημα των Γερμανών και των ναζί το νάμα,
το σώμα αλεξιπτωτιστών, πρωτοστατεί στο δράμα!

Του ολέθρου το αεράγημα, που έχει πένθος σκορπίσει,
κι όλη την ανθρωπότητα στην συμφορά βυθίσει!
Μαζί με στόλο και στρατό και δύναμη κυρία,
την ισχυρή του μηχανή, την αεροπορία!
Να κινηθούνε πρόσταξε, προτού να ‘ρθει το θέρος,
για να πατήσουν, εν ριπή, την Κρήτη απ’ αέρος!
Το σχέδιο του ο «ΕΡΜΗΣ», ως το ‘χε σχεδιάσει,
βάζει σε πλήρη εφαρμογή, την Κρήτη να υποτάξει!
Πλάνταξε κάθε μια γωνιά, του κόσμου, στον πλανήτη,
καθώς πόλεμο κήρυξε ο Χίτλερ εις την Κρήτη!
Η Κρήτη έρμη κι ορφανή, της λείπουν τα παιδιά της
κάνει προσπάθεια να σταθεί, να βρει τα βήματα της.
Η Μεραρχία των Κρητών είναι παροπλισμένη,
στα ελληνοαλβανικά βουνά οικτρά καθηλωμένη!
Ο άθλιος Τσολάκογλου τη χώρα είχε προδώσει,
σαν το Εφιάλτη στον εχθρό την είχε παραδώσει!
Στην Κρήτη συγκεντρώθηκαν, να αντιμετωπίσουν,
την πρόκληση των Γερμανών, αγώνα να κινήσουν!
Ο ανθός του ελληνικού στρατού, οι άξιοι προστάτες,
της λευτεριάς και της τιμής, του χρέους παραστάτες!
Χιλιάδες είναι οι μαχητές απ’ όλη την Ελλάδα,
στην Κρήτη οι άνδρες έρχονται με μένος κι αγριάδα.
Κι είναι τούτη η σύναξη για πόλεμο κι αμάχη,
που όμοια η ανθρωπότητα δεν έχει καταγράψει!
Στην Κρήτη συναθροίζονται χιλιάδες αντρειωμένοι,
ένστολοι και εθελοντές, άξιοι και τιμημένοι!
Στη μάχη μπαίνουν εν σπουδή κι οι Αγγλικές δυνάμεις,
γεμάτες σφρίγος και παλμό, που το σφυγμό τους πιάνεις.
Άγγλοι, Σκωτσέζοι, Ουαλοί κι άλλοι απ’ τη Βρετανία,
Μαόρι, Νεοζηλανδοί κι από την Αυστραλία!
Εις τον αγώνα ρίχτηκε κι ο αγγλικός ο στόλος,
δεκάδες καταδρομικά, ο ποντοπόρος όλος!
Πολλά αντιτορπιλικά και θωρηκτά, φρεγάτες,
δεκάδες υποβρύχια, τορπίλες, βόμβες, νάρκες.
Στην Κρήτη συγκεντρώθηκαν, αγωνιστές ψημένοι,
κάθε ελεύθερη ψυχή, που στο ζυγό δεν μπαίνει!
Περνάνε οι εμπλεκόμενοι τις εκατό χιλιάδες,
στη μάχη μπαίνει κι ο λαός, γερόντοι, νιες και γράδες!
Όποιος μπορεί να περπατά κι έχει σκοπό να ζήσει,
επά δε μένει άπραγος, πρέπει να πολεμήσει
Έγινε η Κρήτη απέραντο, θέατρο του πολέμου
κι άμαχοι γίνονται βορά του άγριου ανέμου!
Στην Κρήτη η ανθρωπότητα όλη τώρα κοιτάει,
ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος αρχινάει!
Φθάνουν στη Μεγαλόνησο, απ’ όλη την Ελλάδα,
επώνυμοι για να σωθούν από σκλαβιά και λάβρα!
Η Ελληνική Κυβέρνηση, εις τα Χανιά κονεύει,
το βασιλιά, τους αυλικούς, ο τόπος σιγουρεύει.
Όμως στην πρώτη επαφή με τη φωτιά, το ατσάλι,
Βασιλικοί – Κυβέρνηση, φεύγουν σε μαύρο χάλι.
Απ’ τη Γυαλιά σ’ ένα αγγλικό υποβρύχιο μπαρκάρουν,
και εν νυκτί στην Αίγυπτο, με ασφάλεια ξεμπαρκάρουν!
άμαχος ο πληθυσμός της Κρήτης δε λυγίζει,
μονάχος του, χωρίς ταγούς, σκληρό αγώνα αρχίζει!
Προτάσσεται συγκρητισμός, εδώ και μη παρέκει,
απου ‘χει άρματα ας βαστά κι απού δεν έχει ας έρθει!
Πατείς, πατώ σε ο λαός, περνά εις τον αγώνα,
κρατούνε χαχαλόβεργες, πολλοί καμιά κοτρώνα.
Απ’ άκρη σ’ άκρη στο νησί έχουνε πάρει θέση
και περιμένουν τον εχθρό απ’ τα ψηλά να πέσει!
Όπου υπάρχει αμμουδιά, ξέφωτο, αλάνες, στράτες,
πέφτουν απ’ τον ουρανό, χιλιάδες ξενομπάτες!
Γίνονται μάχες βιβλικές, με όπλα και μαχαίρια
Και οι εμπλεκόμενοι συχνά πιάνονται και στα χέρια!
Βρέχει ο Ουρανός φωτιά, πίσσα, καπνό, ατσάλι,
ο ορίζοντας μια πυρκαγιά, σου φέρνει παραζάλη!
Επήραν τα βουνά φωτιά, τση γης άρπαξε η κοίτη
καίγονται πόλεις και χωριά, μια φλόγα είναι η Κρήτη.
Η ατμόσφαιρα μια αστραπή, βόμβες, πυρά, να φρίξεις,
σειρήνες εκκωφαντικές, κοσμοβουή, εκρήξεις!
Ο ουρανός σκοτείνιασε, τα σύννεφα γκριζάρουν,
η καταιγίδα πλάκωσε, βροντές τη συνταράζουν!
Εκατοντάδες φοβερά γιούγκερ με γύπες μοιάζουν,
«ξερνούνε» λάβα, σίδερο, τη γη κατασπαράζουν!
Καθέτου εφορμήσεως, στούκας από ατσάλι,
ρίχνουνε πίσσα και φωτιά, στης Κρήτης την αγκάλη!
Μεγάλα μεταγωγικά, των ουρανών θηρία,
ρίχνουν εφόδια βαριά, στη μάχης τα πεδία!
Άρματα, πυρομαχικά, της μάχης τα χρειώδη,
πέφτουν και τα διεκδικούν με πόλεμο λυσσώδη!
Χιλιάδες ρυμουλκούμενα, γκρίζα ανεμοπλάνα,
ρίχνουνε αλεξιπτωτιστές, σε κύματα και πλάνα!
Σπέρνουν τα ανεμόπτερα, χρωματιστές ομπρέλες,
που κρέμονται αλεξιπτωτιστές, με πολυβόλα, σφαίρες!
Στο Μάλεμε γίνεται ο χαμός, η Σούδα έχει βουλιάξει,
οι βόμβες πέφτουνε βροχή, το Κάστρο έχει αρπάξει.
Στο Γαλατά, στον Πλατανιά, Χαλέπα, στα Περβόλια,
θερίζουνε τους άμαχους του ναζισμού τα βόλια!
Στις Ρεθεμνιώτικες ακτές, να πάει στου Σταυρωμένου,
γίνονται μάχες φοβερές, εκπληκτικού πολέμου!
Δόκιμοι χωροφύλακες, με αντρειά περίσσια,
εις τον αγώνα μπήκανε και πολεμούν με λύσσα!
Οι λόφοι, τα υψώματα, σ’ όλα τα κατωμέρια,
ανακαταλαμβάνονται, συχνά αλλάζουν χέρια!
Στο Κολυμπάρι εθελοντές, ευέλπιδες τρακόσοι,
αμούστακοι πολεμιστές, με φρόνηση και γνώση!
Στα Κρητικά τα χώματα έστησαν μετερίζι,
το αίμα τους για την τιμή και την πατρίδα σφύζει.
Με τη σημαία της Σχολής σε έπαρση στημένη,
μάχονται με αυταπάρνηση, παιγνιώτες αντρειωμένοι!
Τους ‘βαλαν οι αλεξιπτωτιστές στόχο με πολυβόλα,
μ’ αυτοί το θάνατο αψηφούν, τα δίνουν όλα για όλα!
Κανένας δεν υποχωρεί, πίσω κανείς δεν μένει,
στο κοιμητήρι της τιμής, κείτονται δοξασμένοι!
Σούδα και Γεωργιούπολη, Ρέθεμνο, Κάστρο, Ντία,
μία πελώρια φωτιά καίει δεκάδες πλοία!
Στου Σταυρωμένου άρπαξε τ’ όμορφο εκκλησάκι,
στον Καρτερό σκοτώνουνε αμέτρητο κοσμάκη!
Στου Λατζιμά αλεξιπτωτιστές, στημένοι σε νησίδες,
σκορπούνε την καταστροφή, με όλμους και οβίδες!
Μια φιλική νηοπομπή, με πλώρη να βοηθήσει,
βούλιαξε μεσοπέλαγα, την είχαν βομβαρδίσει! 
Στον Αλμυρό τορπίλισαν Γερμανική μια αρμάδα,
συντρίμμια της ξεβράστηκαν, εις την Ψαρή Φοράδα!
Πατείς πατώ σε τρέχουνε στην άμμο οι Ρεθεμνιώτες,
στο περιγιάλι πάτησαν του ναζισμού οι μπότες!
Στυγνά αιμοχαρή σκυλιά είναι οι γερμαναράδες,
εις τα Μισίρια εκτελούν άμαχους και παπάδες!
Σώμα με σώμα πολεμούν, στην Κάνδανο στα Μάλια,
στις παραλίες ναυαγούς, βγάζουν με τα τσουβάλια!
Τρία κοπέλια αμούστακα, κάτω απ’ τη Φορτέτζα,
Τίναξαν ένα οχυρό κι οι Γερμανοί ‘ναι τέζα.
Δυο χωρικοί καβάλησαν, τρεις άνδρες στρατιώτες,
ενώ πατούσανε στη γη του ναζισμού τις μπότες!
Με λύσσα τους διαγούμισαν, πήραν τον οπλισμό τους
κι εδά με τα ντουφέκια τους παίρνουν το γδικιωμό τους.
Στον Άι Γιώργη στήσανε του αγώνα μετερίζι,
το πολυβόλο αντιλαλεί κι η κάνη του σφυρίζει!
Στο Ρέθεμνος και στα Χανιά, στο Κάστρο, στο Λασίθι,
σκηνές γράφονται τραγικές, που δε θα σβήσει η λήθη!
Στο Κάστρο ξεσηκώθηκαν, πατούλιες Ηρακλειώτες
και πολεμούν τους Γερμανούς, εις των Χανιών τις πόρτες!
Στο Ρέθεμνος γέροι και νιες και γράδες που αντέχουν,
κρατούν κασμάδες και ραβδιά και με κοντάρια τρέχουν.
Θάνατος στους κατακτητές, φωνάζουν μ’ ένα στόμα
και τους χτυπούν στις κεφαλές, προτού πατήσουν χώμα!
Στα Δράμια καταρρίφτηκε ένα αερόπλανο,
σε μια χαλέπα καίγεται, κοντά στον Ασπρουλιάνο.
Τρέχει να σβήσει τη φωτιά, ο κόσμος με κουβάδες
κι είναι και γέροντες πολλοί, απού κρατάνε γκράδες.
Αγώνα κάνουν σύσσωμοι, γερόντισσες και γέροι,
την πυρκαγιά να σβήσουνε, πούχουν οι Ούννοι φέρει!
Βρίσκεται η Μάχη των Μαχών, εις το μεταίχμιο της
κι έχουν οι Γερμανοί κλειστεί στο περιθώριο της.
Πέφτουν πολλά γερμανικά στούκας κι αεροπλάνα,
οι αγωνιστές πολυβολούν και πετυχαίνουν διάνα!
Περνούν αλεξιπτωτιστών, τα κουρσεμένα όπλα,
στα χέρια των αγωνιστών, με πονηριές και κόλπα!
Και δα, έχουν υπεροχή, στης Μάχης τα πεδία,
η Κρητική η λεβεντιά και του λαού η ανδρεία!
Βροντά κι αστράφτει ο Γκίκυλος, κι αντιλαλεί στη Δείκτη,
στ’ άρματα, στ’ άρματα παιδιά, δε την πατούν την Κρήτη!
Προτού ο αγώνας να κριθεί, και πριν να ξαστερώσει,
σύμμαχοι, κι άλλοι ένστολοι τη μάχη έχουν τελειώσει!
Σύμπτυξη ξεκινήσανε, ξήλωσαν τα κανόνια,
τα εφόδια τους πήρανε μπήκαν στα καμιόνια!
Σε μέρος ασφαλέστερο, φεύγουν για να προφθάσουν,
στην Αίγυπτο επιτυχώς με ασφάλεια θα φθάσουν.
Πήρανε στα καράβια τους όπλα και πολυβόλα
κι έμεινε ο Κρητικός λαός μόνος του εις τη μπόρα!
Χωρίς βοήθεια πολεμά, χωρίς όπλα και σφαίρες,
με μόνη ελπίδα το Θεό, τους Άγιους Πατέρες!
Μέσα σ’ αυτόν το χαλασμό, μέσα στ’ αστροπελέκια,
κλαγγές βροντά ο ουρανός, ακούς μόνο ντουφέκια!
Και να η Κρήτη στα πανιά, της θάλασσας η κόρη,
παντιέρα του συγκρητισμού, κρατά, τρέμουν τα όρη!
Και σέρνει η Κρήτη μια φωνή, ο Διγενής ν’ ακούσει,
να αρματωθεί, και σε αγριμιού κυνήγι τον καλούσι!
Να κατεβεί απ’ τ’ αλώνι του, με τα λαγωνικά του,
μαζί με τους παιγνιώτες του, την εδικολογιά του!
Να δει κυνήγι όμορφο που ‘φερε η αντάρα,
να λαγωνέψει τους λαγούς, αγρίμια στη Μαδάρα!
Μα μη θαρρεί πως πλάκωσαν αγρίμια και περδίκια,
και πρεμαζέψει κυνηγιού σκυλιά και φυσεκλίκια!
Μα απούχει Κρητική ψυχή και αντρειωμένου μπέτη,
εδώ είναι η θέση του, ο ναζισμός που πέφτει!
Και να οι αντρειωμένοι της, ο Διγενής μπροστάρης,
ο Καγιαλές, ο Κόρακας, ο Δάσκαλος ο Γιάννης.
Μίνωας και Ραδάμανθυς, τους Δάκτυλους Ιδαίους,
το Γιαμπουδάκη τον Κωστή, και τους Καντανολέους.
Νέαρχο, Ψαρομήλιγκους, Κουρήτες, το Λασθένη,
τη Δασκαλοχαρίκλεια, Χορτάτζη, Διογένη!
Στη σύναξη οι Χαΐνηδες, μπροστά κι ο Βενιζέλος,
Παύλος Βλαστός και Πάτεροι κι ο Μπιζελιός ο γέρος!
Πωλιός, Πανάγος και Βαρδής, Βρασίδας, Μινωίτες,
Μάρκος Μουσούρος, Μπουνιαλής, του Λασιθιού οι Κρήτες!
Με μια φωνή, όλοι μαζί, της Κρήτης οι αντρειωμένοι,
στέλνουνε μήνυμα ηχηρό, στο Χίτλερ οργισμένοι:
πηγαίνετε στους τόπους σας και στα προγονικά σας,
στη Κρήτη δε στεκόσαστε, βγάλτε το απ’ τα μυαλά σας!
Αμέτε στον αγύριστο, για δεν υπάρχει τρόπος,
να καταλύσετε τη γη, άδικος είναι ο κόπος!
Ούνοι, ναζί, αλεξιπτωτιστές, βάρβαροι ξενομπάτες
στο χώμα αυτό δε στέκεστε, δε σας κρατούν οι στράτες!
Αυτή η χώρα η ακουστή που πολεμάτε, η Κρήτη,
δε καταλυέται, πολεμά, σε οχθρούς δε δίνει σπίτι!
Επά σαν έχει συννεφιά, αντάρα και ομίχλη,
αλλάζει ο αετός φωλιά και τα αγρίμια κοίτη!
Και πάνε στα ψηλά βουνά, που αγγίζουνε τ’ αστέρια,
και κατοικούν στης λευτεριάς τ’ απάτητα λημέρια!
Και δα αφήσαν τα λαγκά, με δάφνες και λουλούδια
και τραγουδούν τα φοβερά, της λευτεριάς τραγούδια!
Στέλνουν της Μάχης των Μαχών, μήνυμα στον πλανήτη,
Άντρες τη διαφεντεύουνε, Άντρες βλέπουν την Κρήτη!
(Οι πίνακες είναι του Δημήτρη Ποθουλάκη και ανείκουν
σε συλλογές ιδιωτών και νομαρχιακής αυτοδιοίκησης).

Σχετικά Άρθρα

Της Καρολινας Ποθουλακη

ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΟΥ ΧΑΝΔΑΚΑ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΓΡΑΨΕΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΡΑΤΗΣΕ 21 ΧΡΟΝΙΑ ΤΑ ΠΡΟΗΓΗΘΕΝΤA Το νησί δεν έμελλε να ηρεμήσει από τα δεινοπαθήματα του 1570, όπου η Επανάσταση του Καντανολέοντος είχε την ατυχή εξέλιξη, μετά το δόλιο τέχνασμα του Φραγκίσκου Μολίνου (πατέρα της Σοφίας, ερωτευμένης με τον[…]

Δείτε περισσότερα

Αφήστε μια απάντηση