tokrirkri

tokrirkri

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ 4

Του Δημήτρη Ποθουλάκη

ΑΛΛΑΓΗ ΘΑ ΚΑΝΩ ΓΕΡΟ ΠΩΣ ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΕΡΡΕΨΑ ΝΑ ΦΥΓΩ ΘΕΛΩ

 

Μια ζωή   στο αμανάτι, λύγισα θα κάνω κράτη, 

δύο χρόνια στο μπουρδέλο, έρρεψα να φύγω θέλω,

δεν αντέχω άλλο ψέμα, κρίση, ένδεια και  τέλμα!

Όλα είναι μια απ’ τα ίδια,  με χαβά και μπιχλιμπίδια,

όπως τον παλιό καιρό, μα με κρύο φοβερό!

Κι η ζωή στο νέο χάρτη,  έγινε μπανάλ και σκάρτη,

π’  άλλαξε η  βουλή μας  χρώμα κι ήρθε  του «λαού» το κόμμα,

με ταμπούρλα και ζουρνά,  και ντεμπούτο  αριστερά.

Μες’ στη δόλια μου πατρίδα,  μου ‘χουν  θάψει  την ελπίδα!

 

Λες και είναι χθες ακόμη, που ‘ρθε ο Στρατής στην κώμη,

σαν ζερβός με παρρησία,  πριν να γίνουν  εξουσία.

Με μια μερσεντές αστεία, στου χωριού μας την πλατεία,

πάρκαρε  ξεθωριασμένη  και εξτρά τσαλακωμένη.

Ήταν  νέος κομματάρχης, πρώην υπενωμοτάρχης,

του χωριού  ήταν ο πρώτος, στα πολιτικά πιλότος,

μ’ ενημέρωση να σκίζει,  δεξιά αεί να βρίζει,

καθώς μου ‘χε εξηγήσει, του ‘χαν το βαθμό  στερήσει,

από χρόνια οι μασόνοι, κι έμενε χωρίς τιμόνι.

Για το λόγο δε ετούτο και αγόρασε λαγούτο,

κρητική μούσα να παίζει,  τούς  σκοπούς  να… πιλατεύει!

 

Έρχομαι κι εκεί ποντάρω, ότι μου ‘φαγαν  να πάρω,

μου ’πε με σπιρτόζο πλέγμα και συνέχισε με πνεύμα.

Τώρα και καμπόσα  χρόνια,  μου ‘χουν φάει  τα γαλόνια

και τα απομυζούν σαν  βδέλλες, οι… διάττοντες αστέρες!

Τώρα τα  διεκδικούσε, να δικαιωθεί  ζητούσε,

καθώς η αριστερά,  έλυνε  στα σοβαρά 

του λαού τα μπερδεμένα, εύστοχα  για τον καθένα,

πάντα απ’ τη ζερβή πλατφόρμα, μια κι  η δεξιά ‘ταν  λιώμα!

 

Έμεινα έκπληκτος με μένος, που ‘ταν ο άνθρωπος ριγμένος.

Και χωρίς περιστροφές,  μίλησα κι εγώ μαθές.

Του εξήγησα τη θέλω,  μια δουλειά  και  σε μπουρδέλο!

Έχω το ντουνιά γυρέψει, για να βρω μια κάποια  θέση,

απασχόληση  όπου λάχει, μια δουλειά για το  στομάχι,

καθώς δεν υπάρχει θέση,  ούτε για  ρακοσυλλέκτη. 

Μου  εξήγησε για   κρίση, κι όταν η αγορά ανοίξει,

θα με έχει στα υπόψη και στης αγοράς την όψη!

Έτσι μία Κυριακή, να και βλέπω τον Στρατή,

με μια κόκκινη φεράρι, λαμπερή σαν το φεγγάρι,

στον  πεζόδρομο ν’ αράζει, με τον  κόσμο να θαυμάζει.

 

Μου ‘πε έχουν ωριμάσει, οι  καιροί κι έλα Θανάση,

μέσα στο επιτελείο, στου λαού το μεγαλείο,

όπου  πίνει τον καφέ του, στην καρδιά του μανιφέστου,

στης πρωτεύουσας το κέντρο, που δεν έχει μείνει δέντρο,

καθώς τα ‘καψαν ρεμάλια,  γνωστά κι  άγνωστα τσακάλια!

Εδώ  θα μεγαλουργήσεις,  το άδικο θα κυνηγήσεις, 

μας στηρίζει δε η αρμοδία,  για την κάθε  αδικία,

μία επιτυχής  κυρία, σε παλιά  καφετερία.

Κι όσα σου χρωστούν θα πάρεις, κι   αναδρομικά γουστάρεις.

Έτσι θα σε δικαιώσω και λευκό θα σε αποδώσω,

στην κακούργα κοινωνία, χωρίς να χρωστάς καμία.

 

Μήπως κάνεις κάποιο λάθος, τον ρωτώ ξερός σαν βλάχος,

κυρ Στρατή θα με τρελάνεις, σε άσκημα λούκια με βάνεις,

και κανείς δε μου χρωστάει, και   αναδρομικά να φάει,

και στην κοινωνία ούλη, ασχολίαστη ‘χω μούρη! 

Απλώς θέλω εργασία, να μην είμαι σε αφασία,

από τάλιρα και φράγκα,  κάτι σαν τον τζάμπα μάγκα.

 

Έξυσε ο Στρατής τ’ αυτί του, κι έδειξε τη δύναμη του,

αγορεύοντας με στόμφο,  μ’ άνεση και χωρίς κόπο:

Χάσαμε την ευκαιρία, να ‘χουμε αυτοδυναμία,

για να πιάσεις την καλή, μια και έξω μπεσαλή,

να αποκτήσεις  μια κοιλάδα, καρπερή σαν αγελάδα,

να μαζεύεις κάθε χρόνο, μάτσο χρήμα με τον τόνο,

μου ‘πε, για να συνεχίσει και για να μου εξηγήσει,

μα ευτυχώς τύχη καλή μας βοήθησε η βουλή.

 

Το αριστερό μας κόμμα, βρήκε σύμμαχο κι αγκώνα,

μόρφωμα ακροδεξιό, που πηγάζει απ’  το  λαό.

Και με ψήφο εμπιστοσύνης,  θώκους και θέσεις ευθύνης,

το ‘χουμε βαθιά στην τσέπη, άγγελο φρουρό και  σκέπη.

Το ‘χουμε  και δελεάσει,  με  φαγητό  μέχρι  να…  σκάσει!

 

Στης ανάπτυξης τη ρότα, σύντροφε άνοιξα την   πόρτα,

για να πάρει η οικονομία, μπρος,  μα και πρωτοπορία.

Στης ζωής λοιπόν  τη γύρα, τόνισε ο Στρατής με πείρα,

και στης ύφεσης τη ρήξη,   οίκος ανοχής  θ’ ανοίξει,

με εταίρες  και κοκόνες και με τσάτσες  και γοργόνες,

συνεχώς για  να δουλεύει, τίμια χωρίς να κλέβει.

Κι από αύριο Θανάση έλα και δουλειά θα  πιάσεις.

Μ’  εξασφαλισμένο  ύπνο,  φαγητό μέχρι και δείπνο.

Θα δουλεύεις όλη  μέρα, νύχτα, απόγευμα,  εσπέρα.

Φυσικά κι υπερορίες θα πληρώνεσαι κι αργίες,

εις το τέλος κάθε μήνα, με μπλοκάκι έξτρα πρίμα.

Πριν λοιπόν δουλειά  να πιάσεις, πήγαινε για τις συστάσεις,

ώστε με το καλημέρα, να ‘σαι οικείος πέρα ως πέρα.

Δέξου αυτή τη  συμβουλή κι ώρα σου μετά καλή,

πέρα δε απ’ το καλημέρα,  με τις τσάτσες όχι αέρα!

 

Έτσι βρέθηκα μπροστά του, στην οδό Ακομινάτου,

μεγαλοπρεπούς μπουρδέλου, πρώην καμπαρέ Μαντέλου.

Από μια  μαντάμ και τσάτσα, φιλική,  χρόνια στην πιάτσα,

την κυρά Χαρά την πλάνα, όλο πάρλα και κοπάνα,

ενημέρωση στην τρίχα, πήρα κι έκοψα το …  βήχα

και με πρόθεση καλή,  μου ‘δωσε μια συμβουλή.

Μεταρρύθμιση  στα σβέλτα,  θέλω αμέσως  νέτα  σκέτα.

Θ’  ανταγωνιστούμε  Ευρώπη, μη μας πάρουν στο κατόπι,

καθώς βρίθουν με προσόντα και δεν τους περνάς με τσόντα,

οι εταίρες κι  οι  κυράδες, που βιούν στους μαχαλάδες, 

μες  σε  τούρκικους οντάδες, και με πάτρωνες  λεφτάδες.

Κάτι ανάλογο θα κάνεις, αλλά μην το παρακάνεις.

Έτσι δεν θα κινδυνέψεις, με κεσάτια να πτωχεύσεις.

Μόνο θέλω εκσυγχρονίσεις,  με  ανάλογες   κινήσεις,

καθώς για να πάμε πρίμα, πλαστικό θα πέφτει χρήμα,

οι πιστωτικές οι κάρτες,  πρόσεχε μην είναι σκάρτες,

χάκερς παρακολουθούνε και στα ύπουλα χτυπούνε.

 

Θέλω δε και  να γνωρίσεις,  πριν το έργο σου θ’ αρχίσεις,

τους καλούς μας συνεργάτες, άξιους καλούς προστάτες,

που τους τρέμουν οι νταήδες, φουσκωτοί και νταβατζήδες.

Με αυτούς εγγυημένος,  θα ‘σαι  κατοχυρωμένος.

 

Έτσι έχει η ιστορία κι  άρχισε η … εποποιία,

μες στη νύχτα και με χιόνια, όπου κράτησε δυο χρόνια,

σε μπουρδέ  πολυτελείας, υψηλής δομής κι αξίας.

Και  απ’ την πρώτη την ημέρα,  ήλθε κόσμος πέρα ως  πέρα,

νέγροι, μάγκες,  αεράτοι,  με  μουστάκια και μουσάτοι!

Παναγιά μου τι θα γίνω, ρώτησα έναν αρλεκίνο, 

η δουλειά σου, είπε με τόνο,  είναι να… εισπράττεις μόνο!

μη λοιπόν αγκομαχείς, ούτε και να ανησυχείς,

μόνο να ευχαριστήσεις,  όσοι σ’ έχουνε βοηθήσει

κι ειδικά τον  κυρ Στρατή που ‘δωσε τη θέση αυτή!

 

Αυτά τόνισε κι ο Φώτης, στο κουρμπέτι μπαγαπόντης,

μες το κλίμα  κουρδιστός,  και εν μέρει  κουνιστός.

Ξέρεις του ‘πα μεταξύ μας, πότε θα ‘λθει η πληρωμή μας,

θέλω τίμια να  δουλεύω, μην  αναγκαστώ να κλέβω,

καθώς έχω βερεσέδια,  με   μα και χωρίς τεφτέρια

και χρωστώ σε όλο τον κόσμο, μέχρι και σε αστυνόμο

και του τόνισα  κατόπι, πληρωμή δεν  βλέπω Φώτη.

 

Μου ‘δωσε δε συμβουλή, ώρα του εύχομαι καλή.

Μου ‘πε αν δε κατορθώσεις,  το μισθό σου να τσεπώσεις,

θα στον φάνε σίγουρα άλλοι, πιο τρανοί και πιο μεγάλοι 

και κυρίως ο Στρατής, που ‘ναι μούτρο και ληστής, 

κι από την υπηρεσία , τον  ‘διωξαν  για ανομία

και δουλειές με μετανάστες, με σφραγίδες πλαστές, σκάρτες!

 

Κι έχει χρέος να πληρώσει, κόσμο για να ξεχρεώσει,

δώσεις κόκκινων δανείων, με  ταμείο πάντα μείον.

Οτιδήποτε   εισπράττει, γίνεται καπνός και στάχτη

και θα πρέπει πρώτα απ’ όλα, του Στρατή μη φας τη φόλα.

Αν δεν σε  πλερώσει  πρώτο, έχασες μισθό και κόπο,

καθώς τράπεζες και κράτος, ναι πιστώνονται αυτομάτως,

με το πλαστικό το χρήμα, πάντοτε πριν απ’ το…  νήμα!

 

Αυτά μου ‘πε τότε ο φίλος και τ’ αψήφησα σε κύρος,

καθώς μ’ είχαν  βεβαιώσει,  πως το κράτος θα πληρώσει, 

κόκκινων δανείων  δόσεις, των οφειλετών πιστώσεις.

Απ’ τις τότε εφημερίδες, που αποδείχτηκαν παγίδες,

ενημέρωση είχα πάρει,  απού να τις φάνε … γλάροι! 

 

Έτσι απ’ την κακή μου  μοίρα, τη λυπητερή επήρα,

όταν ζήτησα επιμόνως, τους μισθούς  ως λέει ο νόμος

κι ο Στρατής με ηρεμία, δήλωσε αδυναμία! 

Κι όπως μου ‘πε στα γεμάτα, κάποιος τύπος  απ’ την πιάτσα,

σήμερα πρωτοπορούνε  και δεξιόζερβα χρωστούνε,

τράπεζες, πολίτες κι άλλοι,  με υψηλόβαθμο κεφάλι,

κι ιδιαίτερα το κράτος που στο φέσι είναι…  γάτος. 

Πάροχοι, γιατροί και άλλοι  με σκυμμένο το κεφάλι,

καρτερούν με απελπισία, κρατική ευαισθησία,

τα οφειλόμενα να πάρουν,  πριν οι ατυχείς κρεπάρουν!

Κι  όποιος για αμοιβές του τρέχει, πρέπει πάντα να προσέχει

και  να μην βρεθεί μπροστά  του, η οδός  Ακομινάτου,

ή  αριστερός… γενάρχης κι  ο Στρατής ο κομματάρχης,

που αγόρασε λαγούτο, κι ήταν άπιστος  και μούτρο!

Κι όσοι   τ’ ‘φαγαν με  ‘γεια  τους και στην  άλλη ανάθεμα τους!

 

 

Σχετικά Άρθρα

Η ΑΝΕΚ LINES φιλοξένησε ημερίδα με θέμα «Σχεδιασμός Ακτοπλοϊκού δικτύου»,τη Δευτέρα 17/10, στο Υπερσύγχρονο Συνεδριακό της Κέντρο στα Χανιά.

Δείτε περισσότερα

Αφήστε μια απάντηση