tokrirkri

tokrirkri

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ 5

Του Δημήτρη Ποθουλάκη

Δεν νταγιαντώ κουράστηκα να περιμένω χρόνια,

να βγούμε απ’ τη μιζέρια κι από την καταφρόνια!

Δεν νταγιαντώ, δεν το μπορώ, επτά και τόσα χρόνια,

να ζούμε με  ανέχεια, φτώχια και καταφρόνια!

Να καβαλάνε οι πονηροί,  θέσεις και πολυθρόνες,

καρέκλες που αρμέγουνε,  τα ευρώ με τις κασόνες!

Το λαουτζίκο σκεπτικό, στους κάδους να γυρίζει,

για κάποιο ξεροκόμματο, σκουπίδια να … χτενίζει.

Και να ‘χεις τα πολιτικά, ξεφτέρια  και πιόνια,

να σε δουλεύουν βάρβαρα, επτά και τόσα χρόνια.

Πότε θα βγούμε απ’ το ευρώ και πότε απ’ την κρίση,

πότε θα πάμε για δραχμή, πότε θα… Φλεβαρίσει!

Λόγος που απ’ τον εμπνευστή,  στο μπέρδεμα ετούτο,

ζητώ μια  διαφώτιση, και πρέπει να ‘χει  γούστο:

Λύσε κυρ Γιώργο τη σιωπή,  τα μου σου ψου παράτα,

και μίλησε μας  σοβαρά,  ξεκάθαρα, σταράτα.

Σε αυτά που αναφερόσουνα,  σε τόσες διαλέξεις,

σαν  δίδασκες επ’ αμοιβή,  μα και σε συνεντεύξεις,

σε νέους στις  σπουδαστικές,  κοινότητες που ζούσες,

στις  χώρες του εξωτερικού, που πάντα προτιμούσες.

Τότε που ήσουν η κορφή, στη δόλια μας  πατρίδα

και «μάσαγες»  αρισμαρή,   αλλά και αστιβίδα!

Καθώς δεν καταλάβαμε,  οι άποικοι ακόμα,

τις συμβουλές που δίδασκες, με το σοφό σου στόμα!

Ώστε οι χώρες να απωθούν, ύποπτες  καταστάσεις,

για να αποτρέψουν το κακό, σε όλες τις διαστάσεις!

Έτσι λοιπόν μας στέρησες μια σπάνια ευκαιρία,

να γίνουν οι σκέψεις σου φραγμός, σε  ακυβερνησία.

Όπως αυτή που επικρατεί, στη δόλια μας πατρίδα,

που ‘χει το δούλεμα ψηλά, αρχή, προμετωπίδα!

Αντί  αυτού μας «μπάζωσες», στο Διεθνές Ταμείον,

την τρόικα εγκατέστησες,  μήτηρ γαρ μνημονίων!

Και γενικά μας έβαλες, σαν χώρα εις τον γύψο,

από τους αστραγάλους μας, ως  του πίλου το γείσο!

Έκτοτε αυτό το «κάγκελο», τη χώρα ταλανίζει, 

με τους θεσμούς  να  απειλούν, κι άλλος αφοβερίζει,

πως  ίπταται  δαμόκλειος, στην κεφαλή μας  σπάθη,

που εγκυμονεί κατάρρευση, χώρα – λαός να πάθει!

Καθώς ως  ανακόλουθους, μας έχουνε χρεώσει,

στις   στιλ  αποικιοκρατικές,  δοτές υποχρεώσεις.

Αυτές που μας επέβαλαν μέσω των μνημονίων

και τις  πληρώνει ο λαός,  μετά πολλών δακρύων!

Όμοιες με  Γαλατικές, παλιές  «επανορθώσεις»,

προς τους Ρωμαίους με χρυσό,  καράβια να φορτώσεις!

Χωρίς καμιά προοπτική, ο «αφέντης» να χορτάσει,

σ’ ανάλογη κατάσταση, η χώρα έχει φθάσει,

Χωρίς κανένας να μπορεί,  μια συμβουλή να δώσει,

τι τέλος πάντων να γενεί, η χώρα  να γλιτώσει.

 

Θυμάμαι τότε που ‘λεγες,  για χρήμα πως υπάρχει

και με τα φαρμακόλογα, σε λούζανε οι … βλάχοι.

Κι είχες ανεπιφύλακτα  το δίκιο   με το μέρος,

όμως δεν το χειρίστηκες,  σαν Παπανδρέου βέρος.

Έτσι επωφελήθηκαν, «παίκτες» και τζογαδόροι,

κι αφού το  χρήμα μάζεψαν, στην ξένη ‘βαλαν πλώρη.

Το χρήμα αποδείχτηκε,  ως  του κακού η  αιτία,

καθόσον το ταξίδεψε, κόσμος  στην Ελβετία.

Αυτή η «μετανάστευση» χωρίς αμφιβολία,

ήταν χαριστική βολή για την οικονομία!

Βύθισε  τη ρευστότητα στο τέλμα και με άλγη

κι ένα λαό περήφανο, στην ένδεια να μπάζει!

Στην πράξη ως  προέκυψε, το χρήμα σαν ιδέα,

μπορεί να φέρει ΣΥΜΦΟΡΑ, με μαύρα κεφαλαία!

Και ιδού το αποτέλεσμα, στρίμωξαν τον κοσμάκη,

στη μέγγενη και του ‘φαγαν χρήμα και παραδάκι.

Του κόψανε αποδοχές, ‘βαλαν πλήθος κρατήσεις,

οι φόροι πέφτουνε βροχή κι άντε φτωχέ να ζήσεις!

Σεισμός στ’ αποθεματικά, στου κόσμου τα ταμεία,

αγρίως τα κουρσέψανε, δεν έχουν πλέον μία!

Μέσα  στα απαράδεκτα, που έχουν συμβεί ως τώρα,

η ΠΙΣΤΗ  ξεφτιλίστηκε, ωσάν  θεσμός στη χώρα!

Η  χώρα έγινε  άπιστη, και μπαταξής στην πράξη,

που αθετεί υπογραφές,  συνθήκες, νόμους, τάξη!

Κοντά σ’ εσέ κυρ Γιώργο μου  ρωτώ και  Παπαδήμο,

τους  Βενιζέλο,  Σαμαρά  κι όσοι έριξαν κινίνο,

πως και με ποία λογική και δικαιολογία, 

πέρασε η Πίστη σαν θεσμός, κρίμα σε  αχρηστία!

Άνθρωποι που στηρίξανε τα κρατικά ταμεία,

γνωστοί σαν ραχοκοκαλιά, εις την οικονομία,

μικρομεσαίοι επενδυτές,  τίτλων και  ομολόγων,

τα χάσανε εν μια νυκτί,  εκ λόγων …  παραλόγων.  

Έντιμοι γαρ επενδυτές, του χρηματιστηρίου,

‘πεσαν  βιαίως  στο  βωμό,  του  θυσιαστηρίου!

Τα ‘χασαν με … περίσκεπτους,  μεθόδους  αγοραίους,

με τρόπους απαράδεκτους,  αποδοκιμαστέους.

Σε περιβάλλον … ελαφρό,  στο  πνεύμα, αυτό της …  πλάκας,

αποδεκτό,  κατανοητό, μόνο αν είσαι … βλάκας. 

Μπέιλ ιν  και ρίβερς σπλιτ  (Bail in – reverse split)», 

σ’ ελεύθερη  ερμηνεία,      κουρσεύονται κεφάλαια χωρίς … παρανομία.

Μηδενισμός των αξιών, μετοχικών  και τίτλων.

γιατί το κάνατε αυτό, το έναυσμα  των  σπίρτων!

Χωρίς καν να  θεσπίσετε   ειδικευμένα  μέτρα,

και  επαναπαυόσασταν, με αδειανή φαρέτρα.

 

Για όλα αυτά σημαντικές  υπάρχουνε ευθύνες,

σε όλες τις πολιτικές, τις κυβερνήσεις ‘κείνες,

που με σπουδή ενήργησαν, ως υπαγορευμένων,

επί ζημιά των  πολιτών,  των  συναλλασσομένων.

Βέβαια και ‘άλλοι  φορείς, σε κορυφαίες θέσεις,

διαχειρίστηκαν  σκαιώς,  αυτές τις  υποθέσεις,

και  πρέπει να ερευνηθεί η νομική ευθύνη,

για έσω πληροφόρηση, στης  λαίλαπας  τη δίνη.

Βέβαια σαν  Insiders,  με γνώσεις στο γενέσθαι,

που συντηρεί το γνωμικό «…εμπάτε σκύλοι αλέστε»,

καθώς πριν αρκετό καιρό,  απ’  τις ανακοινώσεις,

γι αυξήσεις στα  κεφάλαια, και τις ενημερώσεις.

Φρόντισαν να «ξεφορτωθούν», τα μέτρα πριν αρχίσουν,

χιλιάδες τίτλους τραπεζών,  και να κερδοσκοπήσουν!

Όμως  ας  επανέλθουμε, στην πρώτη μας κουβέντα,

καθώς  κενά αφήσαμε, καίρια με πατέντα!

Κολοσσιαίο  ζήτημα, που ήταν εν εκκολάψει,

αφέθηκε  να αναδειχθεί, στην κορυφή να λάμψει,

καθώς αδιαφορήσατε, στην κίνηση … γραβάτας,

να  διαμορφώνει τα κοινά,   με πονηρία …γάτας.

 

Και αφέθηκε  ακάλυπτος,  φόρα σε  κάθε   γούστο,

ο κόσμος  του κινήματος,  βορά σε κάθε Βρούτο.

Στελέχη της παράταξης, πρότινος «κοιμωμένων»,

δέχτηκαν… εναγκαλισμό   ενδιαφερομένων.

Μ’ έμβλημα την απόρριψη, της άχαρης γραβάτας,

και με σκοπό  συμπόρευσης,  στων εκλογών της στράτας!

Κι  εύκολα παραστράτησαν, κόλπο παλιό  στον κόσμο,

εκείνο της  πολιτικής, και  προσφιλή της  δρόμο.

 

Ούτως  έπεσε σύνθημα, στων εκλογών τη  δίνη

χωρίς  γραβάτα και φρου-φρου, να βγει η …αξιοσύνη!

Κι ως ήτανε επόμενο, βοηθούντων και των άλλων,

συγκυριών κι άλλων τινών  και δεξιών υπερφιάλων,

Έκλεψαν την παράσταση και πριν να πεις λεμόνι,

γκουβέρνο σχηματίσανε,  να κάτσει  στο τιμόνι.

Να επικαλείται ανοικτά,  με φούμαρα και μπούρδες,

πρώτη φορά αριστερά,  σ’ άκομψες κωλοτούμπες.

Σταθμός τα  «κάπιτολ κοντρόλ», στητός κόσμος στη… ράδα,

του δέσμευσαν  τα έχη του,  σε όλη την    Ελλάδα.

Οικονομίες του λαού, αμνημονεύτων χρόνων,

τις μπλόκαρε  η αριστερά,  μάλιστα διά νόμων!

Νοιάζεται δε και  προωθεί,  του κύκλου της τον κόσμο,

κι  … αλληθωρίζει  αν χρειαστεί, να ‘ρθει κόντρα στο νόμο.

Ανέσυρε απ’  το πουθενά,   ‘δικούς  σχολιασμένους 

και καλλιτέχνες της σειράς,  άκρως παρωχημένους.

Έτσι εγκαθιδρύθηκαν σε πόστα εξουσίας,

και φυσικά  γλυκάθηκαν,  μέχρι… αυτοθυσίας!

Να μας  θυμίζουν μια στροφή,  σαν μέτρο και ξαμάρι

μιας μαντινάδας έξυπνης,  το πνεύμα και τη  χάρη: 

«Δεν σ’ έχω ‘γω   για ένα φιλί, σκουπίζω το και βγαίνει,

όμως μετά γλυκαίνεσαι και ποιος σε ξεγλυκαίνει»!

 

Έτσι λοιπόν γλυκάθηκαν, το έχει η εξουσία,

να σου χαρίζει  το φιλί  μέχρι … αναισθησία.

Γλυκάθηκαν κι πονηροί και ποιος τους ξεγλυκαίνει,

της εξουσίας το φιλί, στα νέφη σε πηγαίνει,

που αναδεικνύει  περίτρανα, στην ομιχλώδη στράτα,

τι  ρόλο παίζει  στη ζωή, της  χώρας η … γραβάτα.

Για μια γραβάτα στη ζωή, πολλά έμελλε να χάσω,

διέξοδος στην ύφεση, δε βλέπω να προφτάσω!

 

Σ’ αυτή τη λεπτομέρεια και  χωρίς  κουαρτέτο,

φαίνεται  η  αντιπολίτευση, δεν έπιασε  το τέμπο.

Είναι το  πρόβλημα θαρρεί,  ν’ αλλάξουν κυβερνήσεις,

καθώς υπάρχει υπεροχή, εις τις δημοσκοπήσεις.

Εκλέγει  στις εκλογικές, στη χώρα αναμετρήσεις, 

η αποτυχία των παλιών, τις νέες κυβερνήσεις.

Λόγος που το  ‘χει ενστερνιστεί κι ο αρχηγός Κυριάκος,

γι αυτό ζητάει εκλογές, σαν λυσσαλέος γάτος,

χωρίς να λέει τίποτα, ν’ ανοίγει τα χαρτιά του,

πως θα λυθεί  το πρόβλημα, πως βγαίνουν τα κουκιά του.

Λόγος που εξήγηση ζητά,   όλη  η κοινωνία

και του απευθύνει φιλικά αυτή την απορία:

 

Άνοιξε όλη την τράπουλα και την καρό τη ντάμα,

να δούμε αν έχεις πρόταση βιώσιμη στην γκάμα.

Κι εφόσον διαφαίνεται  έξοδος απ’ την κρίση,

σαφώς  να δημοσιοποιηθεί,  ο κόσμος  να εκτιμήσει,

γιατί αλλιώς στα μουλωχτά,  όπως παίζεται  τώρα,

ανοίγει ο δρόμος στο γκρεμό, σε άτακτη κατηφόρα.

Καθώς με δίχως πρόγραμμα,  με  εκλογές και κάλπη,

θα πάει η χώρα σούμπιτο,  στου ωκεανού τα βάθη.

Χωρίς πρόταση εφικτή, βιώσιμη με λύση,

σαν  φούσκα προεκλογική,  την  έχομε όλοι ζήσει.

Αν ψάχνομε  θολά νερά, η χώρα έχει γεμίσει

και τα ‘χει ο κόσμος σιχαθεί, βεβαίως κι απορρίψει!

Αν δεν υπάρχει το εφικτό, τέρμα κορώνες, φόλες, 

μην παίζετε στις πλάτες μας, μπιλιάρδο, καραμπόλες!

 

 

Σχετικά Άρθρα

Σε ειδική εκδήλωση παρουσία του Περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρου Αρναουτάκη, τοπικών Αρχών των Χανίων, Ιεραρχών- συνέδρων της μεγάλης Συνόδου, ανακηρύχθηκαν σε εταίρους της Ορθόδοξης Ακαδημίας Κρήτης οι Προκαθήμενοι των Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Δείτε περισσότερα

Η ΑΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑ. ΛΑΔΙ ΣΕ ΜΟΥΣΑΜΑ 70 Χ 50 ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΘΟΥΛΑΚΗ.

Δείτε περισσότερα

Αφήστε μια απάντηση