tokrirkri

tokrirkri

ΝΟΣΤΟΣ ΠΟΙΗΣΗ ΝΕΑ

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα- Κάτω από τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ- Νύκτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή- Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά- Κάμε να σ’ ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του πόθου μου κι εγώ- Ξεχασμένος και ατίθασος να περπατώ- Κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες- Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανένα- Κι ούτε κανένας κι ούτε κανένας με γνώριζε με γνώριζε

Ανήλια υγρά στενάκια που έζησα κι αγάπησα ανεπανάληπτα

Κάτω από τον ίσκιο του παλιού Βενετσιάνικου κάστρου.
Στην αναπότρεπτη μου επιστροφή να περνοδιαβαίνω τα στενοσόκακα, αναζητώντας σε, στις χαραμάδες των στοιχειωμένων απ’ τα χρόνια, μισόκλειστων παντζουριών, της χαμένης πολιτείας. Η και ακόμη στα ράφια της νεόπλουτης μόστρας κρυμμένη. Με την παρουσία μου αισθητή σε κάθε δρόμο, στενάκι και γωνιά, της πολιτείας του χθες, ελπίζοντας να σε σμίξω κάποτε, άπιαστο όνειρο. Να σε δω οπτασία παλιά ξαναγεννημένη στην τέφρα της χαμένης οπτασίας. Ξεχασμένος απίθανος οδοιπόρος, κυνηγός της χίμαιρας του πουθενά. Να τσαλαβουτώ στα κακότεχνα καλντερίμια τα παλιά,
κάμε να σε ανταμώσω χαμένο όραμα εκεί που σε πρωτοείδα, περνώντας από γνωστούς άγνωστους χωρίς να γνωρίσω εσένα και χωρίς να με γνωρίσεις εσύ!
με ένα κεράκι στις χούφτες μου να τρεμοσβήνει!

Σχετικά Άρθρα

Παρουσίαση του μυθιστορήματός με τίτλο «Τα ψέματα δεν είναι για εμάς» που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 10 Ιουνίου στις 7.30 μ.μ. στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης στο Ρέθυμνο.

Δείτε περισσότερα

Αφήστε μια απάντηση